زیر خط افق بلند شهرهای مدرن، غول های فولادی به آرامی مسیرهای جدیدی را در زمین می تراشند.اما معجزه های مهندسی امروزچگونه این غول های زیرزمینی با چنین موثریت و ایمنی در شرایط ژئولوژیکی پیچیده حرکت می کنند؟ چه گونه هایی وجود دارد و چه چیزی هر کدام را تخصصی می کند؟اين بررسي جهان پیچیده ي تونل کشي را نشان مي دهد.
با شتاب شهری شدن، تونل ها به زیرساخت های حیاتی برای سیستم های مترو، جاده ها و پروژه های مدیریت آب تبدیل شده اند.روش های حفاری سنتی مانند حفاری و انفجار بی فایده و برای محیط زیست مضر هستند. TBM ها این فرآیند را انقلابی کردند ٫ مانند کرم های عظیم زمین کار می کنند تا گذرگاه های زیرزمینی را با حداقل آشفتگی سطح بسازند.
برای درک این ماشین ها، باید معماری اساسی آن ها را بررسی کنیم:
TBM های مدرن به طور معمول در طول چرخه های عملیاتی 20 ساعته روزانه 50-60 فوت (15-18 متر) پیشرفت می کنند، اگرچه پیشرفت با پیچیدگی زمین شناسی و مشخصات ماشین متفاوت است.
TBM ها بر اساس سازگاری ژئولوژیکی به دو دسته اصلی تقسیم می شوند:
دستگاه های TBM سنگ سخت
این ها برای تشکیلات زمین شناسی جامد طراحی شده اند و دو روش را بکار می برند:
TBMهای خاک نرم
بهینه سازی شده برای خاک های نرم و شرایط آب های زیرزمینی بالا، با سه طرح اصلی:
Micro-TBMs نقش های تخصصی را برای تونل های خدمات عمومی و تاسیسات لوله کشی انجام می دهند، که در مقیاس های کوچک برای کار دقیق کار می کنند.
عملیات TBM از یک دنباله ی دقیق و دقیق دنبال می شود:
روش TBM مزایای تحول را به ارمغان می آورد:
از خط طلای 32 کیلومتری مترو دوحه تا پروژه های راه آهن بین قاره ای، TBM ها برای زیرساخت های مدرن ضروری شده اند.امکان گسترش پایدار شهرها در حالی که از اکوسیستم های سطحی محافظت می شود.
با تکامل تکنولوژی تونل، نسل بعدی TBM ها وعده دقت و سازگاری بیشتر را می دهند که به آرامی شبکه های زیرزمینی را شکل می دهند که آینده شهرهای ما را تقویت می کنند.
زیر خط افق بلند شهرهای مدرن، غول های فولادی به آرامی مسیرهای جدیدی را در زمین می تراشند.اما معجزه های مهندسی امروزچگونه این غول های زیرزمینی با چنین موثریت و ایمنی در شرایط ژئولوژیکی پیچیده حرکت می کنند؟ چه گونه هایی وجود دارد و چه چیزی هر کدام را تخصصی می کند؟اين بررسي جهان پیچیده ي تونل کشي را نشان مي دهد.
با شتاب شهری شدن، تونل ها به زیرساخت های حیاتی برای سیستم های مترو، جاده ها و پروژه های مدیریت آب تبدیل شده اند.روش های حفاری سنتی مانند حفاری و انفجار بی فایده و برای محیط زیست مضر هستند. TBM ها این فرآیند را انقلابی کردند ٫ مانند کرم های عظیم زمین کار می کنند تا گذرگاه های زیرزمینی را با حداقل آشفتگی سطح بسازند.
برای درک این ماشین ها، باید معماری اساسی آن ها را بررسی کنیم:
TBM های مدرن به طور معمول در طول چرخه های عملیاتی 20 ساعته روزانه 50-60 فوت (15-18 متر) پیشرفت می کنند، اگرچه پیشرفت با پیچیدگی زمین شناسی و مشخصات ماشین متفاوت است.
TBM ها بر اساس سازگاری ژئولوژیکی به دو دسته اصلی تقسیم می شوند:
دستگاه های TBM سنگ سخت
این ها برای تشکیلات زمین شناسی جامد طراحی شده اند و دو روش را بکار می برند:
TBMهای خاک نرم
بهینه سازی شده برای خاک های نرم و شرایط آب های زیرزمینی بالا، با سه طرح اصلی:
Micro-TBMs نقش های تخصصی را برای تونل های خدمات عمومی و تاسیسات لوله کشی انجام می دهند، که در مقیاس های کوچک برای کار دقیق کار می کنند.
عملیات TBM از یک دنباله ی دقیق و دقیق دنبال می شود:
روش TBM مزایای تحول را به ارمغان می آورد:
از خط طلای 32 کیلومتری مترو دوحه تا پروژه های راه آهن بین قاره ای، TBM ها برای زیرساخت های مدرن ضروری شده اند.امکان گسترش پایدار شهرها در حالی که از اکوسیستم های سطحی محافظت می شود.
با تکامل تکنولوژی تونل، نسل بعدی TBM ها وعده دقت و سازگاری بیشتر را می دهند که به آرامی شبکه های زیرزمینی را شکل می دهند که آینده شهرهای ما را تقویت می کنند.